Licznik dni

Na to samo pytanie istnieją dwie uzasadnione odpowiedzi i różnią się o jeden. Liczenie nocy między datami daje różnicę: od 1 do 5 marca są to cztery. Liczenie dni, w których się jest obecnym, wraz z obydwoma końcami, daje pięć. Żadna nie jest błędna, a wybór zależy od powodu pytania — rachunek w hotelu liczy noce, a wniosek urlopowy zwykle liczy i pierwszy, i ostatni dzień.

Od tego jest przełącznik wliczania daty końcowej. Jest widoczny, a nie ustawiony po cichu, więc liczba na ekranie daje się obronić, gdy ktoś ją sprawdzi. Datę początkową i końcową można wpisać w dowolnej kolejności; jeżeli koniec wypada przed początkiem, licznik zamienia je miejscami i wprost o tym informuje, zamiast zwracać liczbę ujemną.

Tygodnie są proste: odstęp w dniach podzielony przez siedem, podany jako pełne tygodnie z osobno wymienioną resztą dni, a nie zwinięty w liczbę dziesiętną. Miesiące proste nie są, bo miesiąc trwa od 28 do 31 dni, a odpowiedź zależy od tego, które miesiące przecina dany odstęp.

Licznik podaje miesiące jako miesiące kalendarzowe, a nie jako dni podzielone przez trzydzieści. Przesuwa się od daty początkowej o pełne miesiące tak długo, jak wynik pozostaje w dniu daty końcowej albo przed nim, a potem podaje pozostałe dni. Krok od 31 stycznia kończy się na ostatnim dniu lutego, bo nie ma 31 lutego, i to samo przycięcie działa wszędzie tam, gdzie w grę wchodzi krótki miesiąc. Wynik uzyskany przez dzielenie przez trzydzieści rozjedzie się z kalendarzem przy większości odstępów, i właśnie dlatego okresy rozliczeniowe, okresy wypowiedzenia i czas trwania umów zapisuje się w miesiącach kalendarzowych.

Liczba dni roboczych obejmuje dni od poniedziałku do piątku w podanym odstępie, a liczba weekendowa — soboty i niedziele, więc obie sumują się do zwykłej liczby dni. Ten podział odpowiada na najczęstsze pytanie z pracy: ile dni roboczych zostało do terminu. Zapytanie „ile dni zostało bez dni wolnych" prowadzi dokładnie tutaj.

Czego licznik nie robi, to odjęcie dni ustawowo wolnych od pracy. Święta różnią się między krajami, a czasem także między pracodawcami, a liczba, która po cichu przyjęłaby jeden kalendarz, byłaby błędna dla większości czytających. Ten licznik woli być dokładny w tym, co policzył, niż przybliżony w tym, co zgadł: dni ustawowo wolne trzeba odjąć od liczby dni roboczych samodzielnie. Nie zna też tygodnia pracy innego niż od poniedziałku do piątku, a taki w części krajów jest normą. Wszystko liczone jest w przeglądarce ze zwykłych dat kalendarzowych, bez udziału strefy czasowej i bez wysyłania czegokolwiek. Aby wylądować na dacie, a nie zmierzyć odstęp do niej, kalkulator dat dodaje albo odejmuje podany okres od wskazanej daty.