Utwórz stronę odliczania

Strona odliczania trzyma jeden licznik pod adresem, który się nie zmienia. Wystarczy wysłać ten adres w wiadomości, wkleić do e-maila albo do zaproszenia w kalendarzu, a każda osoba, która go otworzy, zobaczy te same liczby zbiegające do tego samego momentu. Po drugiej stronie nie trzeba niczego instalować ani niczego tłumaczyć.

Osadzenie załatwia drugą połowę zadania: ten sam licznik wewnątrz strony, którą już się prowadzi. Fragmenty kodu są dwa, ponieważ witryny bywają różne. Fragment ze skryptem wstawia ramkę i utrzymuje jej wysokość zgodnie z treścią, więc licznik mieści się w dowolnej kolumnie. Zwykła ramka iframe jest przeznaczona dla witryn, które nie uruchamiają skryptów z zewnątrz; ma stałą wysokość i nie wymaga własnego JavaScriptu. Oba warianty pokazują tytuł i licznik, wraz z pierwszym blokiem tekstu i przyciskiem z linkiem; zdjęcia, nagłówki i resztę strony można obejrzeć jednym kliknięciem, na samej stronie.

Odliczanie prowadzi do momentu, a nie do godziny na ściennym zegarze. Wybiera się strefę czasową, o którą chodzi — pole startuje od strefy zgłoszonej przez przeglądarkę — a strona odlicza do tego momentu dla każdego odwiedzającego. Osoba z innego kraju widzi inną godzinę lokalną i dokładnie ten sam pozostały czas, czyli zachowanie potrzebne w chwili, gdy strona wychodzi poza pokój, w którym powstała.

Po nadejściu terminu strona nie psuje się i nie pustoszeje. Liczy dalej, w górę, z opisem czasu, który upłynął. Połowa powodu, dla którego udostępnia się odliczanie, to możliwość spojrzenia na nie później, a strona gasnąca na zerze tę możliwość odbiera.

Nie ma się gdzie rejestrować, a o adres e-mail nikt nie pyta na żadnym etapie. Po utworzeniu strony przeglądarka zachowuje klucz pozwalający ją edytować albo usunąć, a utworzone strony widnieją pod formularzem.

Ten klucz istnieje wyłącznie w tej przeglądarce. Po wyczyszczeniu jej danych strona pozostaje dostępna dokładnie taka, jaka jest, ale nie da się już jej zmienić. Adres jest losowym identyfikatorem, a nie kolejnym numerem w serii, strona ma znacznik noindex i nie występuje ani w mapie witryny, ani w żadnym odnośniku w serwisie, więc jedyną drogą do niej jest przekazany link. Usunięcie kasuje stronę naraz dla wszystkich, bez okresu oczekiwania i bez e-maila z potwierdzeniem.

Utworzenie strony, jej stały link, oba fragmenty kodu, edycja i usunięcie są bezpłatne, a liczba utworzonych stron nie jest ograniczona. Strona bezpłatna niesie na dole niewielki napis „Utworzono w Tauvio”, a jej osadzenie niesie ten sam napis jako link pod licznikiem na własnej stronie; ten napis jest całą różnicą.

Tauvio Pass zmienia trzy rzeczy: napis znika, kolor akcentu ustala się samodzielnie, a strona może pokazywać własne logo spod adresu https, który i tak jest już hostowany. Szablony, zdjęcia, bloki i każdy inny element wyglądu zostają bezpłatne, a strona utworzona w czasie ważności Passa działa dalej, nawet gdyby Pass wygasł. Jeżeli data ma zbliżać się tylko we własnej przeglądarce i nie ma komu wysyłać linku, wystarczy odliczanie, które nie tworzy przy tym żadnej strony.

Strona składa się z bloków, a odliczanie jest jednym z nich. Wokół niego można dodać nagłówek, krótkie akapity tekstu, zdjęcie z podpisem w jednym z trzech rozmiarów, galerię od dwóch do czterech zdjęć, przycisk z linkiem, linię oddzielającą i odstęp, a każdy blok przesunąć wyżej albo niżej, aż kolejność będzie właściwa. Trzy układy zmieniają rozmieszczenie posiadanych bloków w jednym kroku: odliczanie na początku, zdjęcie na początku albo wyśrodkowana historia z odliczaniem w środku. Każdy szablon okazji zaczyna się od kilku odpowiadających mu, pustych bloków, a każdy pozostawiony pusty blok jest po prostu pomijany.

Strona pomieści do 12 bloków i 6 zdjęć, licząc też zdjęcie tła, jeśli zostało użyte. Każde zdjęcie musi mieć krótki opis, odczytywany na głos osobom, które go nie widzą. Każde zdjęcie jest dekodowane i zapisywane ponownie jako nowy plik z usuniętymi metadanymi, w tym ewentualną lokalizacją zapisaną przez telefon, a usunięcie strony usuwa też wszystkie jej zdjęcia. Tekst jest zwykłym tekstem: podziały wierszy zostają zachowane, nic nie zamienia się samoczynnie w link, a jedynym linkiem na stronie jest dodany przycisk.