Minutnik interwałowy

Trening interwałowy to wzór, a nie jeden odcinek czasu: okres wysiłku, okres odpoczynku i para powtórzona ustaloną liczbę razy. Minutnik prosi więc o trzy wartości — czas pracy, czas odpoczynku i liczbę rund — i sam prowadzi cały wzór dalej. Wokół rund można dodać krótkie przygotowanie, rozgrzewkę, schłodzenie i kilka serii z dłuższym odpoczynkiem między nimi. Wyświetlacz pokazuje aktualną fazę, czas pozostały w niej i numer rundy, na tyle duży, by odczytać go z podłogi albo z drugiego końca sali: w czasie pracy zmienia kolor na kobaltowy, a w czasie odpoczynku zostaje w neutralnym tle, a pasek pod nim pokazuje cały trening i to, ile z niego zostało.

Sygnał dźwiękowy zaznacza początek każdego okresu pracy i każdego odpoczynku, co jest właśnie sensem minutnika interwałowego: trening prowadzi się słuchem, a wzrok zostaje przy ćwiczeniu. Praca i odpoczynek mają różne dźwięki, a trzy krótkie sygnały odliczają do każdej zmiany. Pauza zatrzymuje wszystko w miejscu, a wznowienie wraca do tej samej sekundy tej samej rundy.

Tabata to dwadzieścia sekund pracy i dziesięć sekund odpoczynku, powtórzone osiem razy, czyli cztery minuty w sumie. Nazwa pochodzi od japońskiego badacza Izumiego Tabaty, którego badanie krótkich, bardzo intensywnych interwałów z lat 90. używało właśnie tego wzoru, i to najczęściej szukane gotowe ustawienie. Inne treningi interwałowe o wysokiej intensywności (HIIT) używają dłuższych bloków, często od trzydziestu do sześćdziesięciu sekund pracy, z podobnym albo krótszym odpoczynkiem.

Boks i inne sporty walki również trenują w rundach: zawodowa runda bokserska trwa trzy minuty z minutą odpoczynku między rundami, a treningowe i amatorskie rundy bywają krótsze. To ten sam minutnik z innymi liczbami — długości ustawia się raz, a wzór biegnie tak długo, jak potrzeba.

Minutnik wylicza każdą zmianę z zegara urządzenia, a nie z liczby taktów, więc faza kończy się o właściwym momencie nawet, gdy karta na chwilę działa w tle. Dźwięki na kolejne minuty są przekazywane systemowi audio z wyprzedzeniem, co utrzymuje je na czas w karcie w tle, a ekran zostaje włączony na czas treningu tam, gdzie przeglądarka to pozwala. Telefon, który blokuje ekran, albo przeglądarka oszczędzająca energię, mogą mimo to wstrzymać dźwięk — dlatego warto trzymać kartę na wierzchu albo włączyć powiadomienie o zakończeniu.

Nic z treningu nie jest wysyłane. Ustawione długości pamięta ta przeglądarka na następny raz, a zapisane pod nazwą treningi też w niej zostają; konto nie jest potrzebne. Dla jednego odcinka czasu bez powtórzeń prostszy jest zwykły minutnik, a stoper mierzy, ile coś faktycznie zajęło, zamiast odliczać w dół.