قوانین اضافه‌کاری در ایران

آستانه روزانه 8 ساعت و آستانه هفتگی 44 ساعت است. ساعت‌های کارکرد بعد از هر یک از این نقطه‌ها اضافه‌کاری محسوب و با ۱٫۴× نرخ عادی پرداخت می‌شوند.

جایی که عددی نشان داده نشده، ایران آن آستانه را در سطح ملی تعیین نکرده، یا آن را به پیمان دسته‌جمعی سپرده است. پیش از اعمال آن روی یک قرارداد مشخص، منبع را ببینید.

برای ایران عددی برای حداکثر ساعت هفتگی ثبت نشده: قانون ذکرشده در پایین سقفی هفتگی تعیین نمی‌کند. محدودیت‌های روزانه، سقف‌های سالانه اضافه‌کاری و دوره‌های استراحت حداقلی همچنان ممکن است اعمال شوند، پس پیش از برنامه‌ریزی هفته‌های طولانی، منبع را بخوانید.

هیچ استراحت قانونی با آستانه ساعتی ثابت برای ایران در منبع ذکرشده در پایین ثبت نشده. استحقاق استراحت همچنان می‌تواند از پیمان دسته‌جمعی یا قوانین صنعت بیاید. در هر صورت، استراحت‌های بدون حقوق از ساعت‌های با حقوق حذف می‌شوند، و این‌گونه محاسبه‌گر ساعت به‌طور پیش‌فرض با فیلد استراحت رفتار می‌کند.

برخی ساعت‌ها بر اساس نوع روزی که در آن قرار گرفته‌اند قیمت‌گذاری می‌شوند، نه بر اساس تعداد ساعت کارکرد. نرخ‌های زیر حداقل‌های قانونی در ایران هستند، و پیمانی ممکن است بیشتر از آن تعیین کند. محاسبه‌گر آستانه‌های روزانه و هفتگی بالا را اعمال می‌کند، نه این‌ها: نمی‌تواند بداند کدام روز از هفته شما روز استراحت یا تعطیل رسمی بوده، پس خودتان آن‌ها را اعمال کنید.

کار در روز استراحت هفتگی حداقل با ۱٫۴× نرخ ساعتی عادی پرداخت می‌شود.

ایران را در محاسبه‌گر ساعت یا کارت زمان انتخاب کنید تا این آستانه‌ها و ضریب ۱٫۴× به‌طور خودکار روی هفته شما اعمال شود. ساعت‌های اضافه‌کاری در سطر خودشان نشان داده می‌شوند به‌جای اینکه در جمع ادغام شوند، پس عدد را می‌توان با قانون بررسی کرد.