قوانین اضافه‌کاری در اندونزی

آستانه روزانه 8 ساعت و آستانه هفتگی 40 ساعت است. ساعت‌های کارکرد بعد از هر یک از این نقطه‌ها اضافه‌کاری محسوب و با ۱٫۵× نرخ عادی پرداخت می‌شوند.

جایی که عددی نشان داده نشده، اندونزی آن آستانه را در سطح ملی تعیین نکرده، یا آن را به پیمان دسته‌جمعی سپرده است. پیش از اعمال آن روی یک قرارداد مشخص، منبع را ببینید.

برای اندونزی عددی برای حداکثر ساعت هفتگی ثبت نشده: قانون ذکرشده در پایین سقفی هفتگی تعیین نمی‌کند. محدودیت‌های روزانه، سقف‌های سالانه اضافه‌کاری و دوره‌های استراحت حداقلی همچنان ممکن است اعمال شوند، پس پیش از برنامه‌ریزی هفته‌های طولانی، منبع را بخوانید.

استراحتی حداقل 30 دقیقه‌ای زمانی اعمال می‌شود که شیفت از 4 ساعت بگذرد. استراحت‌های بدون حقوق از ساعت‌های با حقوق حذف می‌شوند، و این‌گونه محاسبه‌گر ساعت به‌طور پیش‌فرض با فیلد استراحت رفتار می‌کند.

اندونزی را در محاسبه‌گر ساعت یا کارت زمان انتخاب کنید تا این آستانه‌ها و ضریب ۱٫۵× به‌طور خودکار روی هفته شما اعمال شود. ساعت‌های اضافه‌کاری در سطر خودشان نشان داده می‌شوند به‌جای اینکه در جمع ادغام شوند، پس عدد را می‌توان با قانون بررسی کرد.