قوانین اضافه‌کاری در امارات متحدهٔ عربی

آستانه روزانه 8 ساعت و آستانه هفتگی 48 ساعت است. ساعت‌های کارکرد بعد از هر یک از این نقطه‌ها اضافه‌کاری محسوب و با ۱٫۲۵× نرخ عادی پرداخت می‌شوند.

جایی که عددی نشان داده نشده، امارات متحدهٔ عربی آن آستانه را در سطح ملی تعیین نکرده، یا آن را به پیمان دسته‌جمعی سپرده است. پیش از اعمال آن روی یک قرارداد مشخص، منبع را ببینید.

برای امارات متحدهٔ عربی عددی برای حداکثر ساعت هفتگی ثبت نشده: قانون ذکرشده در پایین سقفی هفتگی تعیین نمی‌کند. محدودیت‌های روزانه، سقف‌های سالانه اضافه‌کاری و دوره‌های استراحت حداقلی همچنان ممکن است اعمال شوند، پس پیش از برنامه‌ریزی هفته‌های طولانی، منبع را بخوانید.

استراحتی حداقل 60 دقیقه‌ای زمانی اعمال می‌شود که شیفت از 5 ساعت بگذرد. استراحت‌های بدون حقوق از ساعت‌های با حقوق حذف می‌شوند، و این‌گونه محاسبه‌گر ساعت به‌طور پیش‌فرض با فیلد استراحت رفتار می‌کند.

برخی ساعت‌ها بر اساس نوع روزی که در آن قرار گرفته‌اند قیمت‌گذاری می‌شوند، نه بر اساس تعداد ساعت کارکرد. نرخ‌های زیر حداقل‌های قانونی در امارات متحدهٔ عربی هستند، و پیمانی ممکن است بیشتر از آن تعیین کند. محاسبه‌گر آستانه‌های روزانه و هفتگی بالا را اعمال می‌کند، نه این‌ها: نمی‌تواند بداند کدام روز از هفته شما روز استراحت یا تعطیل رسمی بوده، پس خودتان آن‌ها را اعمال کنید.

کار در روز استراحت هفتگی حداقل با ۱٫۵× نرخ ساعتی عادی پرداخت می‌شود.

کار در تعطیل رسمی حداقل با ۱٫۵× نرخ ساعتی عادی پرداخت می‌شود.

امارات متحدهٔ عربی را در محاسبه‌گر ساعت یا کارت زمان انتخاب کنید تا این آستانه‌ها و ضریب ۱٫۲۵× به‌طور خودکار روی هفته شما اعمال شود. ساعت‌های اضافه‌کاری در سطر خودشان نشان داده می‌شوند به‌جای اینکه در جمع ادغام شوند، پس عدد را می‌توان با قانون بررسی کرد.